Het nog jonge christendom sloot in de vierde eeuw na Christus met de kerkenbouw aan bij de klassieke Romeinse vormen zoals de basilica. Ook de vormentaal van de mozaïeken was in eerste instantie geïnspireerd door de omringende voorbeelden uit de Romeinse oudheid. Naarmate de tijd vorderde gebruikten de kunstenaars steeds abstractere uitdrukkingsvormen. Naast uitbeelding van het leven van heiligen en scènes uit de bijbel kwamen ook theologische thema’s aan bod, zoals de verering van het kruis en de ecclesia bipartita waarin tot uitdrukking komt dat in de kerk van Christus de christenen uit het jodendom en uit het heidendom één gemeenschap vormen. Ook gaven de mozaïeken soms inzicht over de positie van de paus ten opzichte van de keizer.
De stichting van de kerken werd vaak verteld in prachtige legendes. De plaats, waar de Maria Maggiore moest worden gebouwd, werd volgens een legende door Maria aangegeven op de plek waar het in mei sneeuwde. Vaak werden de kerken in Rome gebouwd op een plek waar de geschiedenis bijna letterlijk kon worden aangeraakt. Zo is de San Pudenzia gebouwd op de resten van het huis waar senator Pudens Petrus heeft ontvangen.
Deze lezing voert u langs hoogtepunten van vroegchristelijke én romaanse mozaïekkunst die te vinden zijn in de Santa Maria Maggiore, de San Clemente en vele andere kerken.
Een detail van de absis van de San Clemente in Rome. herten drinken van het water van de vier rivieren van het paradijs. De drinkende herten verwijzen naar Psalm 42:2 “Gelijk een hinde die naar waterbeken smacht, zo smacht mijn ziel naar U , o God”
