Het verhaal in het Nieuwe Testament over de geboorte van Christus is vrij summier. In het prille begin van het christendom zijn afbeeldingen rondom de geboorte van Christus vrij eenvoudig. Pas wanneer keizer Constantijn de Grote op de plaats van de geboortegrot van Christus een kerk laat bouwen wordt de menswording van Christus steeds uitgebreider weergegeven. Daarbij wordt steeds vaker geput uit de apocriefe evangeliën en wordt het tafereel afgebeeld als een historische gebeurtenis. Vanaf de romaanse kunst wordt de geboorte vaak in het kader van een theologisch programma weergegeven. De gotiek luidt weergave van menselijke emoties in en de symboliek rondom het geboorteverhaal wordt steeds uitgebreider. Deze lezing laat aan de hand van voorbeelden uit de vroegchristelijke en middeleeuwse kunst de iconologische ontwikkeling zien van de afbeelding van de geboorte van Christus.
Jozef snijdt een kous kapot om luiers voor Jezus te maken. De korenaren onder het bed van Maria refereren aan Johannes 6:35 waarin Jezus is het uit de hemel neerdalende brood des levens wordt genoemd. Melchior broederlam , circa 1410,Museum Mayer van den Bergh Antwerpen