“Liefde is een soort lijden dat voortkomt uit het zien van en het peinzen over de schoonheid van het andere geslacht”.Deze verzuchting van Andreas Capellanus in zijn twaalfde eeuwse traktaat de Amore (over de liefde) past goed in het concept van de romantische liefde dat in de Middeleeuwen is gevormd.
Sedert het ontstaan van de hoofse cultuur in de twaalfde eeuw werd door veel schrijvers, troubadours en andere kunstenaars nagedacht over de vragen zoals hoe de liefde ontstond, wat plaatsen van liefde waren en wat het doel van de liefde was. Ook de paradoxen van de liefde hadden hun aandacht. Al deze vragen werden gesteld en beantwoord binnen de sociale context van de West Europese hoven:hoofse cultuur betekent hier letterlijk de “cultuur van het hof”. Zoals zo vaak in de Middeleeuwen was deze materie vervat in symbolische verhalen en afbeeldingen. Verluchtingen in handschriften, afbeeldingen op kasten, minnekistjes, juwelen en gordels geven een indruk van de gebruikte symbolen van de liefde.
Deze lezing neemt u mee in de vaak amusante, vreemde maar soms ook heel herkenbare wereld van de middeleeuwse liefde.
Ulrich von Liechtenstein met zijn liefdeshelm,
uit: de Manesse Codex, circa 1300.
CC-BY-SA 3.0 Heidelberg University Library
